Als er van de 34 lopers liefst 10 een PR lopen en zowel het parkoersrecord van de heren als van de dames wordt verbeterd, kan de dag niet meer stuk. Zelfs niet als het de dertiende november is! De organisator had het startnummer 13 voor alle zekerheid dit jaar niet uitgedeeld, want het lot wilde dat de winnende Marc Papanikitas (7:59:00) dan voor de tweede opeenvolgende keer deze last zou moeten meedragen. De Belg begon voortvarend, maar stortte in de tweede helft in. Hij toonde karakter door de 250 ronden desondanks vol te maken in een nieuw parkoersrecord. Wilma Dierx verbeterde haar eigen PR met bijna 36 minuten en liep met haar fraaie 9:31:29 niet alleen een parkoersrecord, maar tevens de beste Nederlandse 100km-tijd van 2011 bij de dames. De 50km werd met overmacht gewonnen door Daventriaan Arnold Koers in 3:49:47, en ook hij verbeterde zijn PR met bijna 5 minuten.

Aan het begin van de dag hingen de mistflarden nog over het grasveld in het midden van de tartanbaan en wees de thermometer slechts twee streepjes boven het nulpunt aan. Om 08:00 uur exact gaf race director Ed van Beek het sein tot vertrek aan de zevenentwintig 100km-lopers en de zeven 50km-lopers. Zo groot was het startveld van de Centennial nog nooit geweest. Elf uren kregen zij om hun 250 rondjes af te werken, waarbij elk uur van looprichting werd gewisseld.

Papanikitas nam direct de leiding, gevolgd door het duo Arnold Koers en Romboud Breedveld. De laatste ging echter verder dan waarvoor zijn krachten toereikend waren en moest de race nog voor het 80km-punt verlaten. Dat zelfde lot trof overigens slechts drie anderen en dat mag uniek genoemd worden. Het aantal uitvallers bedroeg in de afgelopen jaren vaak het dubbele of zelfs drievoudige. Ongetwijfeld zullen de ideale weersomstandigheden hieraan bijgedragen hebben, want de ochtendmist was al snel opgetrokken en het bleef droog, windstil en zelfs scheen de zon regelmatig zodat de gevoelstemperatuur zo'n 10 tot 15 graden was.

De jonge Dave Boone (1988) was de snelste van de groep achtervolgers. Hij revancheerde zich voor zijn 'mislukte' Winschoten en liet 8:04:41 noteren, liefst 52 minuten sneller. Als hij in de komende jaren zijn lichaam weet te sparen, komt hij ongetwijfeld ruim onder de acht uur-grens. Hij hield de Duitser Peter Kaminsky ruim achter zich, die met het brons genoegen moest nemen. Ook Arie Fröberg, die vierde werd op een paar minuten daarachter, presteerde goed door bijna 17 minuten van zijn PR af te lopen (8:36:34).

Het grootste gat in een PR werd echter geslagen door het Duitse duo Carmen Hamm en Frank Witzler. Hun doel was sub 10.30 om zich te kwalificeren voor de Spartathlon. Dat was in Biel 2011 door kou en regen niet uit de verf gekomen. De klok stopte daar voor hen na 10:57:36. De goedlachse onderwijzeres uit Ludwigsburg en haar kompaan slaagden nu met lof: hun 9:46:41 is ruim voldoende. Net als in Biel klokten beiden in Deventer op de seconde dezelfde eindtijd. En uiteraard werd Hamm tweede dame, aangezien het damesveld beperkt was gebleven tot twee loopsters.

Wat valt er verder nog te melden, anders dan dat de laatste twee deelnemers aan de 100 km nog 7 tot 8 minuten binnen de limiet wisten te blijven? Welnu, dit: bij het sluiten van de tijdwaarneming na precies 11 uur waren nog drie deelnemers 5 tot 6 ronden in de buurt van de verlossende finish. Wim de Graaf en de Deen Jesper Oernsrup toonden karakter door out of competition toch de 100km vol te maken. Ook André Boom probeerde dit, maar moest uiteindelijke wegens hevige kramp toch zijn poging staken.

Bij de 50km-wedstrijd won Arnold Koers uitgetekend in 3:49:47. Na een kleine 9 minuten volgde Gerard Verveer, die op nummer drie (Jan Abma) bijna een half uur voorsprong had. De resterende drie heren hadden allen ongeveer vijf uur nodig om de 125 ronden vol te maken, nog altijd 4 uur minder dan hekkesluitster Annie van Rossum die nog net de Belg Stefaan D'Espallier (nummer 5 op de 100km) wist voor te blijven.

Alle uitslagen zijn hier te vinden.